dinsdag 3 april 2012

Geboeid

Ze belde aan. Toen het spionnetje geopend werd, zegde ze het wachtwoord. Ze werd binnengelaten in een halfduistere hall. Er brandden kaarsen en er speelde zachte muziek. Een jonge vrouw vroeg haar te wachten terwijl ze de voorzitster ging halen.
‘Welkom,’ zei de voorzitster, waarna ze er fluisterend aan toevoegde: ‘We hebben een mooi exemplaar op de kop getikt. Kom ik zal je naar binnen leiden.’ 
Uit de kamer ontsnapte een wolk parfum. Ze zag wel twintig andere dames staan. Sommige vrouwen waren jong, andere waren van middelbare leeftijd en enkele waren de vijftig al flink voorbij. Ze werd hartelijk begroet. Wangkussen, slappe handjes, gekir. 
Centraal stond een geblinddoekte man die door iedereen bekeken en gekeurd werd, iemand kneep hem zelfs in de kont. Niemand nam de moeite iets tegen hem te zeggen. 
Ze had meteen gezien dat al die vrouwen kleren droegen waarin hun vrouwelijkheid geaccentueerd werd, kleren waarmee ze zich in normale omstandigheden zelfs niet hadden durven te vertonen, veel satijn, veel kant, veel decolleté, spannende rokken, soms lang, soms kort.
‘Kom,’ zei de voorzitster, we gaan beginnen. Ze trok de man met zich mee. Tegelijk werden zijn handboeien zichtbaar. ‘Ooooooh!’ Er ging een langgerekte kreet door de kamer.  Alle vrouwenogen werden door de handboeien aangetrokken. ‘Prachtig! Holala! Subliem! Wunderbar!’ (want er was ook een Duitse vrouw bij).
Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen