zondag 20 november 2016

De boom van Julius Caesar



Wie Lo vanuit het westen binnenwandelt, doet dat via een middeleeuwse stadspoort die zo smal is dat je er ernaast moet lopen.
Je denkt bij jezelf: die poort is zo oud als de straat. Dat is onjuist. De poort werd gebouwd in 1250, maar de straat is veel ouder. Die is zo oud dat Julius Caesar via Lo naar Brittannië getrokken is. Naast de poort staat zelfs een boom waaraan Caesar zijn paard heeft vastgebonden.
In Lo zijn ze daar uiteraard trots op. Ze hebben een passerelle rond de tronk gebouwd en een trap, zodat de wandelaar Caesars boom langs alle kanten kan aanschouwen. Er komt ook een stem uit de muur die het verhaal vertelt. Verder doen ze er alles aan om de boom recht te houden. De stam is dichtgemetseld, ijzeren stangen ondersteunen de takken.
Ik maak mijn huiswerk. Caesar heeft Brittannië omstreeks 55 v. Chr gepenetreerd. Als dat Caesars boom is dan betreft het een mirakel. Zo’n taxusboom kan immers nooit tweeduizend jaar oud worden.
De site van ’s lands onroerend erfgoed leert me wat er van aan is. 250 jaar oud schat men daar de boom. Maar: J. Chalon vermeldt in zijn "Merkwaardige bomen" van 1924 dat zich hier reeds in 1050 een Venijnboom bevond.’ Is die voorganger dan Ceasars boom?
— Rond Caesars boom werd een passerelle gebouwd
en een trap, zodat je de boom goed kunt bekijken. —
‘De 'Caesarslegende' ontstond in de 17de eeuw,’ zeggen de erfgoedbeschrijvers, ‘J.B. Gramaye, historiograaf van de aartshertogen Albrecht en Isabella schrijft in 1612 voor het eerst dat Caesar te Lo voorbijkwam. Zo ontstond de legende dat hij er zijn paard aan de Taxus vastbond.’ 
’t Is hoe dan ook een mooi verhaal en het geeft me zin om elders in ’t land op merkwaardige bomen af te stappen. Want er zijn er nog.
Ik kan beginnen in De Haan waar de Tarzanboom staat. Die heet officieel niet zo, dat is de naam die wij er in onze kindertijd aan gaven. Een indrukwekkend takkenstelsel liet ons toe tot in de top te klimmen. Dat zou vandaag niet meer mogen, ik zou het trouwens ook niet meer kunnen. Ik vraag me af of hij er nog altijd staat.
Van de Onzelievenherenboom in Kortessem schiet nauwelijks iets over. Stormen, bliksems en rukwinden hebben de zomereik klein gekregen. Naast het povere restant staat een bordje dat vermeldt dat de bokkenrijders daar bijeenkwamen.
In Lummen staat de Duizendjarige Eik. De stamomtrek is 6,3 meter. Ook daar weer een zweem van geschiedenis, want op die plek werden de plaatselijke heksten verbrand.
De Achtzalighedenboom heeft oorspronkelijk acht takken en wordt daarom naar de acht zaligsprekingen van Christus genoemd. De grove den staat in Lille nog altijd overeind, maar niet lang meer, want in 2014 maakt Het Laatste Nieuws bekend dat zijn einde nakend is.
Wat je op zo’n wandeling ook kunt aantreffen zijn spijkerbomen. Ze hebben een geneeskrachtige werking die je kunt oproepen door er een nagel in te slaan. In Poperinge is er zo’n spijkerboom. In Ons Heeren Boompje ‘worden spijkers en vijzen gedreven. In de haag hangen kledingstukken, fopspenen, bijsluiters en dergelijke’. Een vuile boel is dat, als je 't mij vraagt, maar toch een die je eens gezien moet hebben.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten