woensdag 17 december 2014

Van de Kapellestraat naar de Kapelstraat

Er zit wellicht een halve eeuw tussen de twee foto’s. Het eerste beeld werd in een langverleden zomer vastgelegd om er de voorkant van een postkaart mee te vullen, de tweede foto maakte ik deze winter om hem met de eerste te vergelijken. Beide tonen ons dezelfde straat in Bredene. Op de eerste foto heet die nog Kapellestraat, op de tweede is het Kapelstraat geworden; een mens vraagt zich af waarom.
In al die tijd is het straatbeeld erg veranderd en tegelijk ook niet. De huizenrij op de eerste foto oogt anarchistisch. Het beeld is misschien wel typisch voor iets wat belgitude genoemd wordt, een mentaliteit die zich in de stedenbouw vertaalt als ‘t –steekt-zo-nauw-niet. Een hoekgebouw van drie verdiepingen wordt gevolgd door een winkelhuis met twee etages, het daaropvolgende huis heeft genoeg aan een enkele bovenverdieping en een plat dak, het volgende is weer helemaal anders en zo gaat het door. Daar is intussen radicaal komaf mee gemaakt, zo blijkt uit de tweede foto. Elk gebouw toont ons evenveel bovenverdiepingen, vijf en nog eens twee onder ’t dak. Ik kan me voorstellen dat veel van die appartementen inwisselbaar zijn en dat alleen de gevelornamenten het verschil uitmaken. Is de Kapelstraat mooier dan de Kapellestraat waaruit hij gegroeid is? 
Is de bouwkundige eenvormigheid van de Kapelstraat mooier dan de architectorale chaos van de Kapellestraat? Ah, over smaken & kleuren valt niet te twisten en voor de rest is het zoals de Brit het zegt: beauty is in the eye of the beholder.
Hoeveel gezinnen wonen er vandaag in het stuk straat dat we op die foto’s zien? Ik probeer het aantal appartementen op de kleurfoto te tellen, maar ik geraak onderweg de tel kwijt: het zijn er veel. De mensen in de Kapelstraat wonen zo te zien dichter op elkaar dan deze in de Kapellestraat; vroeger woonde je, laat ons zeggen, in de breedte, nu woon je in de hoogte, op een stapel als 't ware. Om het voor al dat volk leefbaar te houden heeft men het fietspad breder gemaakt en het smalle voetpad ter linkerzijde van de Kapellestraat heeft in de Kapelstraat de allures van een promenade gekregen.
En dan zijn er de details. In de Kapellestraat wijst een verkeersbord ons erop dat daar niet geparkeerd mag worden. In de Kapelstraat is ’t zelfs verboden te stationeren; het wegverkeer wordt strenger aan banden gelegd dan een halve eeuw geleden, want ja, er zijn ook veel meer auto's. Nog details: In de Kapelstraat ligt de elektriciteit onder de grond, in de Kapellestraat hangen de kabels in de lucht. Wat ook uit de lucht verdwenen is zijn de televisieantennes. Op de oude foto zien we nog zo'n exemplaar waarmee je Brussel Vlaams en Rijssel kon ontvangen (en bij erg mistig weer ook wel eens een sneeuwige versie van de BBC).
Er is veel veranderd, maar er is ook veel wat gebleven is. Het gebouw op de hoek heet nog altijd Helvetia, zowel de Kapellestraat als de Kapelstraat hebben op dezelfde plek een gebouw dat Meiboom heet en een beetje verder een ander dat zichzelf Queen Mary noemt; het oude leeft voort in het nieuwe. En ’t strafst van al: de Kapelstraat leidt nog altijd naar de visserskapel, zoals de Kapellestraat dat vroeger, in zijn tijd, ook al deed.
Flor Vandekerckhove
Een reactie posten