zondag 3 mei 2015

Globalees, de taal van de globalisering

Er zijn er die het er nog altijd moeilijk mee hebben, maar dat zijn mensen van de achterhoede. De globalisering is voltooid en ze gaat ook nooit meer weg. Je ziet het in de winkelrekken, je ziet het op de tram, je ziet het in mijn straat, je ziet het ook in het hotel waar ik soms langsloop. In dat hotel zijn Sylviane en Evita kamermeisjes. Sylviane is een Tutsi uit Rwanda en Evita komt uit Litouwen. Ze zijn hier, ze blijven hier en ze proberen al doende onze taal, zeden & gewoonten onder de knie te krijgen. Voor wat de taal betreft is dat het Algemeen Beschaafd West-Vlaams. Wat voorwaar niet simpel is en tegelijk ook wel. In dit stadium van hun integratie levert dat in het hotel een merkwaardige internationale verstandhouding op die via ‘globalese’ zinnen verloopt. Vraagt Evita: ‘Where is the stofzuiger?’ Dan antwoordt Sylviane: ‘The stofzuiger is in the kotje wi.’ Prachtig natuurlijk en perfect te verstaan door zowel de Rwandese Sylviane als de Litouwse Evita, alsmede door de West-Vlamingen die daar ook wel werken. Soms is ’t moeilijker, want de weg van de integratie zit vol cultureel gebonden wolfijzers & schietgeweren die al te vernuftig zijn om er zo gemakkelijk mee weg te komen.
De huissleutel van Sylviane hangt aan een sleutelhanger en die sleutelhanger is een smurf, in ’t Franstalige Rwanda gemeenzaam schtroumpf genoemd. Sylviane heeft de onhebbelijke gewoonte die sleutel verloren te leggen. Dat doet ze ook vandaag. Ze gaat ernaar op zoek, loopt onderweg Evita tegen ’t lijf en vraagt haar in ’t globalees: ‘Evita, waar is schtroumpf?’ Waarop Evita een begrijpelijke wedervraag stelt: ‘Wat is schtroumpf?’ Ja, denkt Sylviane, begin dat maar uit te leggen aan iemand uit Litouwen. Sylviane komt woorden te kort. Ze haalt er een West-Vlaamse bij die weet dat een schtroumpf een smurf is. Helpen doet het niet, maar de eerste globalese oneliner is nu wel geboren: wat is schtroumpf?

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten