vrijdag 22 januari 2016

Bredene by Night


Bredene by Night was nauwelijks meer dan een straat, en dan nog een die maar langs één kant bebouwd was. Maar 't is ook waar dat daar in de sixties massaal veel mensen naartoe kwamen om te dansen en om een 'scheer' te doen. En net zoals de drie koningen kwam al dat volk van heinde en ver. De dansers kwamen met de tram, met de fiets of met de automobiel en sommigen kwamen zelfs te voet. Mods deden het met de scooter, rockers per motocycle en zelf had ik een mobylette. 
De straat was door ondernemende Bredenaars op oude polders bevochten, net zoals Las Vegas door de maffia uit de woestijngrond getrokken was. In die straat bevonden zich, net als in Vegas, veel horecazaken, waarvan er een indrukwekkend aantal zichzelf dancing mocht noemen. Een toeristische gids uit die tijd vermeldt er dertien: King, Djinn, Queen Mary, Cosmo, Wig-Wam, Liliane, Parasol, Elysée, Lekkerbek, Bambi, Sint-Christophe, Devos en The Lord. Dertien, da’s niet weinig voor een wijk waar pakweg 2000 mensen woonden. Bij die dertien hield het niet op. Er waren ook nog Duinhof-Arena en Espérance, en in een zijstraat had je de Tijl. Wanneer je Bredene by Night verder afwandelde richting De Haan, kon je onderweg ook dansen bij Maureen (Rozenlaan), in Boerhof (Duinhoevelaan) en in de Hippodroom (Duindoornstraat), en bij Diane, in de Kerlinga, The Zebra en Blutsyde. Wat het aantal dansgelegenheden in die merkwaardige wijk op drieëntwintig bracht. Niet meegerekend was het openluchtplein voor de kiosk waar The Swallows de dans aanzwengelden. Ja, jonge lezers, zo ging het er daar in de sixties aan toe, althans in de zomer. 
Na het dansen trokken sommigen onverrichter zake weer naar huis, omdat ze, zoals dat heette, geen 'scheer' hadden kunnen doen. Ze fietsten naar Oudenburg of ze vlamden naar Charleroi. Ik moet er wel bij zeggen dat de alcoholcontroles nog uitgevonden moesten worden. 
Wie gescoord had bleef in de wijk slapen. En de kans om een scheer te doen was groot, zo blijkt uit de cijfers. In 1967 resulteerde dat daar in maar liefst 1.181.300 (!) overnachtingen. De gelukkigen zochten een bed in een van de 15 hotels, 32 pensions, 444 zomerappartementen, 30 campings, 14 homes en 3 slaapgelegenheden die in de Bredense statistieken als sociaal toerisme omschreven werden. Niet opgenomen in die statistieken waren zij die de nacht in de duinen doorbrachten. Er waren dus 539 opties om op loopafstand van een nachtrust te genieten die meestal kort en altijd heet was.
Ten slotte wil ik nog beklemtonen dat alle vernoemde cijfers uit Zoeklicht op Bredene (1968) komen, een boek geschreven door een flik, en dat ze derhalve correct genoemd mogen worden.

Geen opmerkingen: