vrijdag 29 januari 2016

Hendrik Conscience en ik (I)

— 1998. Schema voor een feuilleton waarin ik Consciences Guldensporenslag koppel aan de strijd tegen de hormonenmaffia. —

Soms lukt het van geen kanten. Al vele jaren probeer ik me De leeuw van Vlaanderen toe te eigenen, het meesterwerk van Hendrik Conscience. Ik wil onderzoeken hoe ik Consciences helden weer tot leven kan wekken. Wat kun je nu nog aanvangen met een maagd als Machteld? Welke rol speelt beenhouwersbaas Jan Breydel in deze laatkapitalistische maatschappij? En wat bedenk ik bij de voortvarende Robrecht, graaf van Vlaanderen?
Mijn eerste poging dateert van 1998. In dat jaar begin ik een avonturenroman te schrijven die zich afspeelt in het milieu van de hormonenmaffia. Het Visserijblad begint tezelfdertijd een feuilleton te publiceren dat uiteindelijk 24 afleveringen zal tellen. De vlag waaronder dat feuilleton vaart, De slag der sporen van hormonen in het vlees, dekt goed de lading, want ik verweef daarin Consciences Slag der gulden sporen met de moord op veearts-keurder Karel Van Noppen, een actuele kwestie in het Vlaanderen van de jaren negentig.
Het blijkt het slechtste verhaal te zijn dat ik ooit geschreven heb. En ik weet hoe dat komt. Maand na maand, vierentwintig maanden lang, heb ik er een hoofdstuk aan gebreid, ook als daar geen tijd voor was. Elke maand heb ik dat hoofdstuk gepubliceerd, ook als ik er niet tevreden over was. Wat ik toen over mezelf geleerd heb is dat ik onder druk van zo’n deadline wel een roman kan schrijven, maar alleen een slechte.
Die roman is mislukt, maar het plan om me Conscience toe te eigenen blijft overeind staan. Op de fundamenten van De slag der sporen van hormonen in het vlees bedenk ik vervolgens een nieuwe plot. Het verhaal wordt naar de toekomst verplaatst. In mijn hoofd wordt het een graphic novel, een vertelling die zich afspeelt in een gothic wereld van vampiers en andere levende doden. Consciences maagd Machteld is een strijdvaardige hoer geworden. (Over die Machteld schreef ik hier op 28 oktober 2014 al een stukje.) Weversbaas Pieter De Coninck wordt een mensensmokkelaar en beenhouwer Jan Breydel een geweldenaar die de vuile klusjes opknapt.
Het scenario van Rooie Machteld en de uitgezogenen is klaar, al lang zelfs. In deze blog schreef ik er op 20 augustus 2014 al een stukje over. Het staat hierMaar de graphic novel die eruit moet ontspringen is er nog niet, bijlange niet zelfs. Het is niet voor niets dat ik dit stukje open met ‘Soms lukt het van geen kanten.’ Komt die strip er of komt hij er niet? Pfffff, ik weet niet wat ik ervan moet denken. Maar ik weet wel dat ik me Consciences Leeuw van Vlaanderen hoe dan ook zal toe-eigenen; dat ik het zal blijven proberen. En ik weet ook dat u inmiddels al het eerste deeltje van die nieuwe poging gelezen hebt.
(Vervolgt, tegen beter weten in)
Flor Vandekerckhove


Een reactie posten