maandag 2 juni 2014

Maya Angelou ontmoet David Rovics


Maya Angelou (1928-2014)
Op 28 mei stierf Maya Angelou. Antoine Légat bracht me van dat overlijden op de hoogte door me een kopie van zijn bericht aan singer/songwriter David Rovics te sturen: Just heard in the late night news that Maya Angelou died. After Amiri Baraka and Pete Seeger, it's a generation that goes away.’
Ik dook meteen in mijn dozen met ongelezen boeken, want ik meende dat ik lang geleden een werk van deze Amerikaanse schrijfster gekocht had. Vinden deed ik het evenwel niet.
Misschien heb ik het boek in een vorig leven achtergelaten, misschien verwar ik die vermeende aanwinst met een ander, eveneens ongelezen boek, misschien heb ik het uitgeleend en nooit teruggekregen en is ’t juist daardoor ongelezen gebleven. Hoe dan ook, tot voor kort zou dit het einde van deze tekst geweest zijn; een geaborteerd stukje dat verdwijnt in het stof van het chauffagekot waar mijn kartonnen dozen staan. 
Tot voor kort! Want inmiddels is er wel een grote doos met ongelezen boeken bijgekomen en die doos heet internet. Tot voor kort is daardoor wel erg voltooid verleden tijd geworden.
Ik duik het net in en kom er twee minuten later weer uit tevoorschijn met veertien (!) boeken die ik daar, als ware ik een volleerde internetpiraat, schaamteloos gaan kapen ben. Ik monster mijn buit. Maya Angelou heeft meer geschreven dan ik me tot enkele minuten geleden kon voorstellen. Daar zijn kinderboeken bij (die ik meteen weer het net instuur) en kookboeken (en ook die verdwijnen weer in de virtuele wereld), veel dichtbundels (die ik nog even achter de hand houd), maar ’t meest van al zijn het autobiografische geschriften. Ik beloof mezelf dat ik ze allemaal zal lezen. Later, maar nu niet.
Heden wil ik u immers de distributiepraktijken van de onafhankelijke singer/songwriter David Rovics leren kennen, want het is tenslotte via een bericht aan deze zingende medemens dat ik van dat overlijden op de hoogte gebracht werd.
David Rovics is een behoorlijk linkse jongen waarvan ik vermoed dat hij het werk van de filosoof Walter Benjamin achter de kiezen heeft, en meer bepaald Het kunstwerk in het tijdperk van de mechanische reproductie. Veel van Rovics songs zijn in het commerciële circuit terechtgekomen, maar de man heeft er tegelijk wel voor gezorgd dat ze ook allemaal gratis te downloaden zijn. Meer zelfs, hij moedigt het gratis verspreiden van zijn songs aan en protesteert tegen websites als iTunes die geld vragen om zijn werk te downloaden: ‘Feel free to download these songs. Use them for whatever purpose. Send them to friends, burn them, copy them, play them on the radio, on the internet, wherever. Music is the Commons. Ignore the corporate music industry shills who tell you otherwise. Downloading music is not theft, you're not hurting anyone, I promise. (…)’ Zouden er voor boeken andere normen moeten gelden? Ik denk het niet.
Flor Vandekerckhove




Een reactie posten