woensdag 2 maart 2016

Conscience en ik (7)


© Jo Clauwaert

Nog altijd heb ik niet alle personages belicht uit Rooie Machteld en de uitgezogenen, een verhaal in wording dat met het boek De leeuw van Vlaanderen aan de haal gaat. Zo moet ik nog altijd de figuur van Robrecht van Vlaanderen in mijn netten slepen. Ook moet ik de lezer nog diets maken hoe ik Jacques de Chatillon gedeconstrueerd heb tot er niets van overblijft. Ik wacht op tekeningen van Jo Clauwaert om je die personages voor te stellen.
Daar tegenover staat dat ik in voorgaande stukjes al de plaats alsmede het tijdstip vastgelegd heb en dat ik je al heb laten kennismaken met Rooie Machteld, alsook met het duo Jan en Pieter, in wie Consciences Breydel en De Coninck haast niet meer te herkennen vallen. Da’s voldoende, vind ik, om van start te gaan.
En starten doe ik niet toevallig in 2102. Dat ligt in de toekomst, waardoor het verhaal tegelijk een voorspelling wordt. Bovendien ligt 2102 tegelijk ver en niet ver in die toekomst. Ver genoeg opdat hedendaagse veranderingen de tijd krijgen om zich volledig te ontplooien. Voldoende dichtbij opdat iemand die vandaag geboren wordt nog zal zien of ik er met mijn voorspelling al dan niet bovenop zit. 2102 verwijst bovendien naar 1302, jaar waarin De slag der gulden sporen plaatsgrijpt. Mijn verhaal situeert zich bijgevolg krek 800 jaar na die bloedige gebeurtenis en houdt zich onledig met de vraag waartoe al dat bloedvergieten geleid heeft.
De belangrijkste reden evenwel om het verhaal in 2102 van start te laten gaan is dat dit het jaar is waarin een roodharige, jonge vrouw een kamer huurt in een hotel op de Oostendse Baelskaai. Dat hotel heet Het slot, voorwaar een merkwaardige naam, maar niet voor degenen die de voorgaande stukjes van deze reeks gelezen hebben, want zij weten dat die naam verwijst naar het slot Wijnendale, in 1302 de thuishaven van Robrecht van Vlaanderen.
Zoals je dat ook op de tekening van Clauwaert ziet, heeft die vrouw nogal wat bagage mee. Ze is van plan om lang te blijven. Ze draagt een lange gothic mantel en dat is geen toeval, want het verhaal moet een gothic novel worden. De kamer heeft een balkon met uitzicht over het dok waarin geen vissersboten meer liggen, maar jachten. Aan gene zijde van het dok bevindt zich het gebouw dat eertijds de vismijn was, maar in 2102 terecht Uitzuiggebouw genoemd wordt, want Rooie Machteld en de uitgezogenen is niet alleen een gothic novel, maar ook een vampierverhaal. Moet kunnen, vooral omdat het ene het andere niet uitsluit.
Vraagt de hotelmanager zich af wat die vrouw daar komt doen? Dat weten we niet, maar we weten wel dat jij je dat afvraagt. En zo hoort het, want jouw nieuwsgierigheid zal je naar de volgende afleveringen leiden, alwaar deze en andere verlangens uiteindelijk tot ons aller genoegdoening bevredigd worden.
(Vervolgt)
Flor Vandekerckhove
(Eerdere afleveringen gemist? Klik op onderstaand label 'Conscience'.)
Een reactie posten