woensdag 16 maart 2016

Otello en de kerkers van de Heilige Stoel



Er is iets waar ik mijn vinger niet op kan leggen. Gisteren, in het Gentse operagebouw, heb ik het er, tijdens de pauze van Verdi’s Otello, nog over gehad. Ik wil regelmatig iets over opera schrijven, maar het lukt me niet.
Ik sla er mijn archief op na en zie dat ik hoop en al drie stukjes over opera geschreven heb. Het eerste gaat dan nog, eerlijk gezegd, over porno en het derde gaat eigenlijk over een cafébazin. ’t Is al bij al een pover resultaat.
Eerst denk ik nog dat deze Otello me eroverheen zal helpen. De regisseur laat alle fic fac achterwege, waarmee hij veel van mijn ergernis wegneemt. En van Otello kan ik niet beweren dat het een flutverhaal is, wat ik wel vind van Armida, een opera van Rossini, die ik hier bespreek. Maar ook nu zit ik me weer af te vragen wat de mensen in die bomvolle zaal eigenlijk komen doen.
Opera heeft een groot m’as-tu-vu-gehalte, dat is waar, en er gaat een aantrekkingskracht uit van die bonbonnière en de dingen die erin gebeuren, dat voel ik ook wel, maar toch… Wat zien die mensen wel en ik niet?
Het begint al op de parking. Terwijl mijn vriendin de wagen aan de kant zet, voer ik een gesprek met de portier. Da’s een man die een fleece draagt waarop de naam van een biermerk staat. Die mens blijkt erg in opera geïnteresseerd te zijn, hij kent Verdi. Hij trekt grote ogen wanneer ik hem zeg dat Otello op het programma staat. Straffe kost, zeggen ‘s mans ogen me.
Na afloop rijden we uit de parking weg. De man met de fleece is nog altijd aan ’t werk. Ik herinner me zijn Otelloblik. Opera toont hem iets wat ik niet zie. Ik moet, denk ik, met een andere blik naar de dingen leren kijken.
Dat was gisteren. Vandaag lees ik de krant. Ik probeer het met een andere blik te doen. Mijn oog valt op een nieuwsbericht: ‘Priester Lucio Vallejo Balda is opgesloten in de kerkers van de Heilige Stoel. De man was in december onder huisarrest geplaatst maar schond het hem opgelegde communicatieverbod. Volgens de website Infovaticana communiceerde Balda via een gesmokkelde gsm. Die zou bij hem gebracht zijn, verstopt in het boek De geschriften van de Heilige Franciscus.’  Ik leg de krant weg en denk aan de kerkers van de Heilige Stoel. Het lijkt me wel iets voor een opera te zijn.
Flor Vandekerckhove



Een reactie plaatsen