woensdag 26 februari 2014

De waarheid (interludium)


— De oude gitaarspeler van Pablo Picasso. Het werk stamt uit zijn blauwe periode. De dichter Wallace Stevens liet  zich erdoor inspireren en schreef een dichtbundel  over waarheid, waarachtigheid, perceptie en verbeelding. —

Er zijn mensen die het niet goed verstaan. Ze vragen zich af of ik wel De Waarheid schrijf. Ze twijfelen daaraan. Als ik bijvoorbeeld schrijf ‘halverwege de vorige eeuw’, wijzen ze me erop dat het toen wellicht al 1964 was. Wanneer ik in een verhaal een storm beschrijf die ik op 3 november 1957 laat losbarsten, dan zijn er die weten dat er op die dag geen storm geweest is!
Ik heb natuurlijk wel goeie redenen om het te doen zoals het daar staat. De ene reden heet verbeelding, een andere heet stijl en nog een andere heet plot.
Het maakt allemaal deel uit van het beeldend schrijven. Daarin gaat het niet om de werkelijkheid, maar om de perceptie van die werkelijkheid. Dat die sterker kan zijn dan de werkelijkheid zelve, dat weten ze in de politiek intussen wel. En dat die perceptie vervolgens ingezet wordt om de werkelijkheid te veranderen, weten ze daar ook. 
Wij doen het op de manier waarop de Amerikaanse dichter Wallace Stevens het destijds ook al deed: They said, ‘You have a blue guitar, / You do not play things as they are.’ / The man replied, ‘Things as they are  / Are changed upon the blue guitar.’
Zo! Dat moest ik even kwijt vooraleer ik me verder onledig hou met het plegen van waarachtige Verhalen uit het Sparrenbosje.
Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen