zaterdag 19 december 2015

De strijd van Elke Mannemens

Gisteren overleed Elke Mannemens die bij leven en welzijn een merkwaardige organisatie voor gendergelijkheid geleid had. Het doodsbericht leerde de lezer wanneer de aflijvige geboren en overleden was, vermeldde dat het lichaam aan de wetenschap geschonken werd en dat de uitvaart in strikte intimiteit had plaatsgevonden. Opvallend was de zin Diep bedroefd, maar dankbaar om wat hzij voor ons betekende, nemen we afscheid van Elke Mannemens.
Het geslacht van Elke Mannemens werd op de doodsbrief niet vermeld. Dat was opvallend, maar riep toch alleen maar vragen op bij wie het levenswerk van Elke Mannemens niet kende. Wie beter wist, wist wel dat het merkwaardige ‘hzij’ geen tikfout was, maar een statement.
De organisatie waar Elke Mannemens voor geijverd had was immers opgericht om het taalgebruik radicaal te veranderen. Volgens Elke Mannemens moesten de woorden man en vrouw vervangen worden door mens, hij en zij door hzij, zijn en haar door het.
Elke Mannemens leek als ’t ware voorbestemd. Die predestinatie was al uit de naam af te lezen. Mannemens wees naar een man en Elke naar een vrouw, Elke Mannemens wees bijgevolg naar beide en daardoor ook naar geen van beide.
Elke Mannemens maakte er al als tiener werk van om het ongebreidelde gebruik van de woorden man en vrouw aan te klagen. Wanneer een krant kopte: Twee mannen van allochtone afkomst plegen overval, dan schreef Elke Mannemens een lezersbrief om erop te wijzen dat het er echt niet toe deed dat de overvallers mannen waren en dat daar had moeten staan: Twee mensen van allochtone afkomst plegen overval. In die tijd kwam het ook voor dat een krant onverbloemd schreef: Amerikaanse negers zijn luier dan hun blanke landgenoten. Elke Mannemens wees de redactie op het discriminerende karakter en zei dat daar had moeten staan: Amerikaanse negers en negerinnen zijn luier dan hun blanke landgenoten. Dat gevecht heeft Elke Mannemens inmiddels wel gewonnen, want niemand neemt heden nog het woord neger in de mond. Nu zegt men genderneutraal: Amerikaanse zwarten zijn luier dan hun blanke landgenoten.
Wanneer een krant schreef: Dronken man pleegt vluchtmisbruik, wees Elke Mannemens erop dat zo’n zin stigmatiserend was, dat het geslacht van de vluchter van geen tel was en dat er moest staan Dronken mens pleegt vluchtmisbruik. Wanneer de wetgever eraan dacht mannen te bestraffen die hoeren opzoeken dan ijverde Elke Mannemens ervoor om mannen in het wetsvoorstel te vervangen door mensen. Rellen na het voetbal, onthoofdingen door I.S., accidenten in het rallycrossen, huiselijk geweld, ontspoorde betogingen… Overal werd het discriminerende man, hij, zijn en hem door Elke Mannemens aangeklaagd en werd er een vervangwoord gesuggereerd dat genderneutraal was.
Tot op hoge leeftijd moest Elke Mannemens alert blijven, want het benoemen van de geslachten is als ’t ware ingebakken in een op seks gebaseerde maatschappij. Toch las ik vorige week in een kwaliteitskrant ook dit bericht: Nadat de mensen het stadion kort en klein geslagen hadden, gingen ze zich bedrinken. Dronken als ze waren, trok een groep mensen daarna naar de hoerenbuurt waar ze zich eerst lieten pijpen en vervolgens weigerden te betalen. Er ontstond straatgeweld. De mensen kozen daarop het hazenpad en vluchtten naar huis waar ze hun partners aftroefden. De raadsmens van de mensen pleitte verzachtende omstandigheden omdat ze geprovoceerd waren door de ophitsende kledij die de partners thuis droegen.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten