woensdag 1 juli 2015

De balans van juni



Dit is wat ik heimelijk beoogd heb tijdens de voorbije maand: elke dag een stuk schrijven en het ook gepubliceerd krijgen. Eerst heb ik mijn literaire kuiten ingesmeerd en vervolgens heb ik me onderworpen aan een ijzeren discipline, iets wat maar moeilijk met mijn imago in overeenstemming te brengen is. Aan een verschroeiend tempo heb ik de voorbije maand literatuur gepubliceerd of toch iets wat er enigszins op lijkt. Het ging zo vlug dat de lezers al lang niet meer volgen. Maar goed, juni 2015 is voorgoed voorbij en 't wordt tijd om de balans op te maken. Tel met me mee.
Voor De Laatste Vuurtorenwachter heb ik in juni vierentwintig stukjes geschreven. In mijn andere blog, Het VOORLAATSTE! Visserijblad, heb ik er één gepubliceerd, zoals ik dat elke maand doe. Dat brengt het totaal op vijfentwintig. Maar ik heb ook een artikel voor de site van De Grote Post geschreven, waardoor ik op zesentwintig kom. Voeg daarbij de columns die ik wekelijks voor de krant De Zeewacht schrijf, vier per maand, en het totaal komt op  zesentwintig plus vier… Jawel dertig stukjes in evenveel dagen. En dan tel ik nog het stuk niet mee dat ik voor het Masereelfonds geschreven heb, omdat ik niet heel zeker weet of dat al gepubliceerd is. Hoe dan ook: opdracht volbracht.
Tijd voor een nieuwe uitdaging. Ik neem me voor om in juli NIET elke dag een stuk te publiceren, wat u ongetwijfeld een zucht van verlichting laat slaken. Hopelijk slaag ik ook deze maand in mijn opzet, maar eenvoudig wordt het niet, want er ligt inmiddels alweer iets klaar, een spetterend verhaal dat Framasson heet en dat u diets maakt hoe ik mijn ziel aan de duivel verkocht heb. Een goeie deal voorwaar, want in ruil voor mijn ziel (waar ik toch nooit gebruik van maak) heeft de duivel me de kracht gegeven om in juni elke dag een verhaal te publiceren. Tot morgen.

Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen