zondag 17 juli 2016

José Boncquet, amper zeventien

In deze blog wordt José Boncquet twee keer vermeld, een jonge vrouw uit Bredene, jeugdvriendin van mijn vader en zijn zuster Alice. Ze staat in beide stukken ook op de foto, samen met nog een aantal andere jongeren, waarvan we na enig zoekwerk alle namen achterhaald hebben.
Het ene bericht, Casino Bredene, dateert al van augustus 2012, het staat hier. Daarin heb ik het — de titel liegt niet — over het casino van Bredene; meer bepaald over het ontstaan ervan, de stijl en vooral over de manier waarop wij dat bouwwerk in onze kindertijd ervaren.
Dat het gebouw ook een vorige generatie inspireert, met name die van onze ouders, illustreer ik in dat stukje met een bijzonder mooie foto die ik onder de tekst plaats. José Boncquet is een van de jongeren die daarop afgebeeld staan.
Het andere stukje — V-teken — staat hier. Ik heb het in april gepubliceerd. Ook hier weer diezelfde jongeren. Naar aanleiding van die publicatie is er een beetje over en weer geschreven. De vraag die, in verband met dat V-teken, opgelost moest worden was deze: zijn die foto’s tijdens de oorlog genomen of ervoor?
Vandaag vind ik toevallig een documentje dat een en ander verduidelijkt. Het betreft het doodsprentje van José Boncquet, de jonge vrouw die op de foto's het nummer 10 draagt. We weten dat deze vrouw tijdens de Tweede Wereldoorlog in een bombardement om het leven komt. (°) Het prentje dat ik nu vind, geeft meer bijzonderheden: José was de dochter van Gentiel Boncquet en Laura Tanghe. Ze werd geboren in Middelkerke op 16 juli 1924 en overleed op 29 augustus 1941 in het 'Hospitaal' in Brugge, 'in pijnlijke omstandigheden, ten gevolge van moordend oorlogstuig.' 
Vandaar dat we het stuk moeten corrigeren. Geen van de afgebeelde foto's kan gemaakt zijn in 1942, wat nochtans op de achterkant van een staat. Ze dateren ten laatste van augustus 1941. 
De foto's tonen ons een dramatisch beeld. De jongeren op die foto's vieren hun jeugd. Indien de foto in 1941 genomen werd dan is mijn vader (°1922) negentien en José Boncquet (°1924) is twee jaar jonger. Kort daarna slaat het noodlot toe. José zal geen achttien worden.

Flor Vandekerckhove


(°) P.S.: Mijn nicht Nadine weet me daarover nog iets te vertellen: ‘Mijn ma [Alice Vandekerckhove] vertelt dat er ‘s nachts een brandbom op het huis, zelfs op het bed, van José Boncquet gevallen is. De daaropvolgende dag wilden enkele vriendinnen haar in het ziekenhuis bezoeken. Ze togen per fiets op weg naar Brugge. Onderweg passeerden ze een politieagent die hen meedeelde dat het te laat was. José was al gestorven. Ze was enig kind, maar het daaropvolgende jaar werd in het gezin weer een kind geboren, een meisje dat José genoemd werd.
Een reactie posten